Pro
sos chent’annos de Gaspare Mele
di Giuseppe Concas
Mele as de granitu fundamentu
deghe deghinas metros de pianos
tempera de ferru e pilastros sanos
fortes che colonnas de cimentu.
che
su colosseo ‘e sos romanos
anfiteatru de cumbatimentu
che Anton’Abate in su cumbentu
lompas Santu chentu e chimb’annos.
Poeta
de fungudu sentimentu
vividu cun valores cristianos
lucidu ‘e mente de bonas manos
maduru e omine ‘e talentu.
Custu
compreannu faghes chentu
in groria sos tuos t’eten ranos
prite sos zenitores antzianos
an dadu a sos fizos nutrimentu.
Fadiga
suore ‘onzi momentu
tempos bonos e tempos metzanos
Gaspare Mele c’as sos pilos canos
ti an’a faghere unu monumentu.
Peppe
Luisi e Maria Ladu
ti auguran annos de piusu
ei sa poesia sempre in’usu
a su populu sardu sempre dadu.
|
Augurios a Tziu Gaspare Mele Centenariu
di Minnia Pani
In amigos poetas apo idu
s’opera bella de Luisi Ladu
cun su bonete, ma bene mudadu
Gasparru Mele poet’e valore
e sa Sardigna bos faghet onore
fintzas in Otieri l’ant ischidu
Est un’ orgogliu cumprire sos chentu
centenariu sezis de sa Sardigna
de bos festegiare issa nd’est digna
magari… b’arrivemus finas nois
ma intantu festegiamus a bois
cun saludu vivedas, e intentu
Vividu azis nuscos de sa gherra
cumbatende innoghe, e cuddane
in terr’anzena biculende pane
e de custu bos podides bantare
a chentannos si podet racontare
cuddas dificurtades de sa terra
Augurios sinzeros da-e coro
custos versos cumpostos cun istima
carchi neu si best in custa rima
ispero chi m’azis a perdonare
e si cussizos azis a mi dare
los cunservo che siddadu ‘e oro
A Orotelli
die vintinoe
su noighentos undigh’ in beranu
e cumprende sos chentu fitianu
su capitulu che l’azis cumpridu
una vida noa at fioridu
a medas annos pro sa die ‘e oe.
|
A Babbu
pro sos kent'annos!
di Natalio Mele
Kent'annos pesantes
supra 'e palas
passados no che re, ma in pelèa;
mai settìdu in tronu, né in cadrèa,
semper a ziru pistande in avras malas!
Umile e forte
vattu sas impresas,
bos hamus connottu severu, riserbadu.
De passenzia e onestade carculadu
unu veru re, chena atteras pretesas,
si no de creschere,
chin istima e affettu,
sa familia bella chi nos ades dadu:
familia numerosa, pesada in su rispettu
de sa zente, sa natura, su cumandadu!
Bos hamus connottu
tranquillu, asiadu,
in tavolinu pensosu e a pinna in manu,
iscriende poemas, contos, estasiadu
in su cantu 'e sa natura e de s'arcanu!
O in su fochìle
chin sa rosa amada,
dae nepodes festosos incoronadu;
a duru duru pro issos ades cantadu,
allegrandebos s'umore, sa serada!
Bos hamus connottu
in pena e fastizu
e in mamentos tristos de amargura,
suffrinde e penande sa prova pius dura
de unu babbu chi perdet unu fizu!
In custa die nos
mancat, disizada,
sa presenzia de unu fizu, frade amadu;
de una muzere, una mama istimada;
de unu nepode tropp' inpresse mancadu!
Ma su matessi
rendimus grassias forte
a Deus chi custa die nos hat donadu.
Augurande de bos bider galu festadu
pro medas annos in salude e bona sorte
Oroteddi, su 29
de Aprile de su 2011
|
E
sono cento…
di Rosalba Satta
(A
Gaspare Mele)
…e
sono cento.
Cento pagine belle
scritte
col battito del cuore.
Vissute.
Sempre.
Anche quando
il vento
-bussando alla tua porta-
annunciava burrasca
e la lama del tempo
cesellava ferite
negli anfratti di un’anima mai stanca.
Ma sempre hai camminato
regalando colori
perfino alla tristezza.
Dando senso al dolore
con versi drappeggiati
di fascino e purezza.
Ma son le primavere
-più forti degli inverni–
a raccontar di te
della tua vita.
Hai seminato incanti.
E ancora
ci regali dolcezze
con quella leggiadria
che imbeve la poesia
… che scorre nelle vene
di chi sa assaporare
il respiro e il palpito del cielo.
|