Poeta in lingua sarda

Costantino Longu

Autore della poesia “Su telarzu"

Vai al profilo del poeta

Poesia in lingua sarda

Su telarzu

Dae cando su corzu ‘e babbu meu

da’ unu truncu de chercu fattu t’ ada,

telarzu, t’ an connotu sempre reu.

Mamma, sa corza, fit affainada,

difattis chi, che bona tessidora,

da’ totu sas bighinas fit famada.

Muzere mia t’ impreat ancora:

oberas faghen in modos perfettos

cun fizas mias in custa dimora.

De mustras raras che sun sos tappettos

fattos cun arte vera sardignola

ue esprimin varios soggettos.

Sas cassias, su pettene, s’ ispola,

sos insulos, sa seula, sos littos,

cun sas pezanas de antiga iscola,

tessidu medas nd’ ana de corittos

cando bi fidi s’ antigu costumene,

mesas carzas e ragas, cabanittos.

Impozaian su linu in su frumene

finas chi lentu fid’ a puntu giustu

sos massaggios ch’ aian bonu lumene.

Dae sas primmas dies de austu,

ue umbra b’ aiat in sos ortos,

faghiana sas arghedas trambustu.

In sos museos an bene regortos

cussos attrezzos d’ epocas passadas,

ma sos arghedadores che sun mortos.

Da poi sas massazas, sas manadas

pettenaian a perfezione

dae s’ istuppa russa liberadas;

e a pustis su fine corizone

in crannuga ponian e in fusu,

cun dun’ illimitada passione

lu rendian a filu prontu a s’ usu

e poi lu faghian a bangazos:

como invece non nd’ usan piusu.

Ca si sun ritirados sos massazos

non nde semenan linu né laores,

arados no impreana né trazos.

Sas berbeghes nieddas, sos pastores

tenian pro su furesi d’ estire,

pro sos cabbanos mannos e minores.

Cantas feminas apo idu ordire

in sas carrelas, abbistas, ispizzas,

pro la pòdere s’ obera cumprire;

parizzas oras bistaian rizzas

e appenas finidu s’ ordiolu

de issu nde faghiana sas trizzas,

e da poi tenian oriolu

de che l’ imboligare istrint’ e fissu

bene cumpostu in dun’ insulu solu.

Beniat poi cun cura tramissu

a contu giustu in littos, in pettene,

perun’ errore beniad’ ammissu;

cheren’ esattos chi sos filos bettene

pro resultare telas preziosas

chi s’ ammiren cun gustu e si rispettene.

Chissà cantos corredos de isposas

in te, telarzu, tessidos los ana

sas manos faghidoras, operosas;

cantas frensadas tessid’ an de lana

e ateras frensadas de istrazzos,

giovana tessidora e ansiana.

Contivizande sa mente, sos brazzos,

sas bertulas de mustra pro viazu

e bertulas pro infora de istrapazzos,

sa chi teniat maridu massazu,

tessiat pro sa mesa sa tiaza

a l’ esponner in sas festas de mazu;

tessiat cun appentu sa massaza

tiazas e pannizos a iscaccos

e-i sos burrones pro attire paza;

Pro su laore tessian sos saccos

chi los prenian de orzu e trigu nettu

a pustis ch’ in s’ arzola fin’ istraccos.

Tue, telarzu, ses utile oggettu,

Penelope l’ aiat simizante,

chi a sos Procios, pro fagher dispettu,

cando Ulisse che li fit distante,

sa tela chi sa die la tessiat,

ca troppu a su maridu fit costante,

sa nott’ in fattu che l’ isconzaiat

cun sas cassias suas tichi-taca,

firmandesi solu cando torraiat

sanu e salvu a s’ isula d’ Itàca.

ARCHIVIO ALFABETICO

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U V Z