Poeta in lingua sarda

Costantino Longu

Autore della poesia “Su primmu Amore"

Vai al profilo del poeta

Poesia in lingua sarda

Su primmu Amore

Ahi! E cales tristes rimembranzias

mi enin a sa mente pro dolore

su coro trafizindemi che lanzas!

Cando ripenso a su primmu amore,

piango e suspiro, miserinu,

cun angustia forte e cun rancore.

Proite chi su barbaru destinu

contr’ a mie mustradu si est avversu,

affliggidu rendindemi continu?

In tristos pensamentos sempre immersu,

suffro, piango, m’ affanno e deliro,

maleighinde totu s’ universu!

Nd’ apo resone si goi m’ airo,

prite cudda chi tantu istimaia

in possessu de atere la miro;

mentrese chi seguru isperaia

de godire cun issa ogni recreu,

ogni felicidade e allegria.

Restad’ afflittu custu coro meu,

privu de isperanzia e consolu

prite rezzidu at troppu colpu feu.

Ma tue ses crudele e non nd’ as dolu

e non pensas, ingrata, chi as giuradu

de amare continu a mie solu?

Como ogni giuramentu as affalzadu,

senza b’ aer motivu né resone

abbandonas su primmu chi as amadu:

t’ amaia cun grande passione

e tue puru m’ amaias tantu,

però fit falza s’ istimassione!

Su tempus isperadu, de incantu

dae bene mudadu si est in male,

tue su sognu meu mi as infrantu!

Tue ti ses mustrada parziale,

naramilu, e pro cale motivu

est chi mi annientas s’ ideale?

Senza ischire, mi agatto privu

de te, chi adoresi cun custanzia

e a s’ iscopu non fatto s’ arrivu.

Dae sende in s’ edade de s’ infanzia

t’ amesi, cun amore sacru e ardente,

prite ch’ in te tenia ogn’ isperanzia.

E-i como torradu est a niente

s’ amore nostru e-i su carignu,

senz’ ischire proite né comente.

Mancari chi mi mires a disdignu,

deo a totu ti dao perdonu,

né ti odio, ca non sò malignu.

Pro chi de te non divente padronu,

sempre in su coro ti zutto imprimida

e pro te ap’ a esser sempre bonu.

Dae atere t’ ido possedida,

per intantu t’ amesi e t’ amo ancora

finas chi duro in sa terrena vida.

Tue ti ses mustrada traitora

e causadu as pena insuffribile

a chie t’ adoresit a dogn’ ora;

a resister mi paret impossibile,

non resulto a ti ponner in obliu

pro chi non sias che primma amoribile.

Dare li devo a s’ amore s’ adiu

e non cherzo istimare ater’ oggettu

pro cantu in su mundu duro ‘iu.

A tie dedicadu fit s’ affettu,

nessun’ ater’ amante, certu crè,

in sinu meu det aer ricettu.

S’ affettu meu fit totu pro te

e s’ est chi tue non m’ istimas, tando

ater’ isposa non bi nd’ at pro me.

Si t’ ap’ offesu, perdonu dimando

e ispero chi sa tua bonidade

mi perdonet bidinde chi mi abbando.

Pro chi mi sias in avversidade,

su destinu chi passes, t’ auguro,

cun su ch’ istimas tranquillidade.

De mi abetuar’ eo procuro

a viver senza te, ma cun mestizia

certu las passo sas dies chi duro.

Perdinde a tie perdo ogni delizia,

perdinde a tie perdo ogni cunfortu

e sas penas m’ abbundan’ a dovizia!

De non t’ ismentigare sò resortu,

in pensamentu restas amorosa

fin’ a sa die chi dep’ esser mortu.

Si sopravivo e chi t’ ido in sa losa,

t’ ap’ a piangher dae veru coro

comente si pianghet un’ isposa;

ma si prestu sas forzas isvigoro

ch’ ies tue a mie sepultadu,

chi fettas su matessi, ti l’ imploro!

Ripensa tando a su tempus passadu

e versa una lagrìma cun tristura

pro cust’ amante tuo isfortunadu:

pianghe subra de sa sepoltura

de su chi tue pro primmu amesti

essende in sa menzus gioventura.

Pensa chi deo a tie cherfesti

in cussu tempus unu bene immensu

e tue m’ amasti e poi mi desti

de tantu amore, fele pro cumpensu!

ARCHIVIO ALFABETICO

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U V Z