Costantino Longu

Monumentu graniticu, t’an erettu

pro onorare sos eroes puros,

ch’ in sos cimentos sambenosos, duros,

a su nemigu paradu an su pettu,

affrontande sa morte cun dilettu

ca d’ aler pro sa patria fin seguros;

imparas a sos omines futuros

d’ aer a custos numenes affettu.

Tue ses chi a sos posteros tramandas

su numene de cuddos ch’ immolados

si sun pro un’ Italia pius potente;

chissà pro cantos seculos cumandas

a sa futura ‘Olotanesa zente

d’ esser custos eroes rimembrados.

Giovanos fin, ch’ in sa prus bella edade

sa vida pro sa patria an’ ispesu,

su prus aspru calvariu an’ ascesu

pro redimer dogn’ irredentu frade.

Cun ipiritu ‘e generosidade

an sa causa italica difesu

e mortos sunu senz’ aer intesu

su gridu de vittoria e libertade.

E oe pro memoria imperitura

restas tue, oh bellu monumentu,

sollevande a issos dae s’ obliu.

Mortos sunu e ignota sepoltura

in sos montes alpestres ana tentu

ma su numen’ insoro restat biu.