Poeta in lingua sarda

Costantino Longu

Autore della poesia “Sos zappadores de Zizzu Farre"

Vai al profilo del poeta

Poesia in lingua sarda - Bolotana, Maggiu 1977

Sos zappadores de Zizzu Farre

1

Una die mandesit tiu Zizzu,

in finitia fit de su eranu,

a sa inza pro la torrare manu,

su teraccu, pastores e zuarzos;

battor orzattos e chimbe chivarzos

postos bi che lis at in su pannizzu.

2

Los avvertesit: “Tenid’ oriolu,

zappade bene, già bos apo postu

una perr’ ‘e pischedd’ ‘e casu tostu,

una sesta de lardu contomosu

e poi, ca sò troppu generosu,

b’ at una zucca prena ‘e pirizzolu.”

3

Naraian chi tiu Zizzu Farre

fit tando de sa idda su prus riccu,

però teniat sempre su pinniccu:

pro sos poberos de sa domo sua

nachi fit peus de un’ ambisua

suzzandeche su samben dae sa carre.

4

De s’ abbreschid’ a su primmu lugore

fin già zappande in sa primma pintana,

cun volontade attaccadu ana

ca su padronu cheriat gasie,

e fini totu, a su mesudie,

impastados de pruer’ e suore.

5

“Sò istraccu, non pot’ istare reu –

nesit unu, su pius ansianu –

semus che maccos totu su manzanu,

a nos ingalenamos un’ iscutta?”

E cando sunu de s’ arbure sutta

los brullat sas lusingas de Morfeu.

6

Tiu Zizzu chi sempre fit attentu

ispiandelos dae su braccone,

appenas bida cussa funsione

inseddadu si l’ ada su caddittu

e ispronande a sa inza ‘e “Littu”

ch’ est pigadu comente unu entu.

7

A intro ch’ est bintradu cua-cua,

non los at a-i cuddos ischidados;

leat sos zappos chi fin’ arrumbados

a fora ch’ essit cun passos lezeris,

che los attaccad’ a sos trinzilleris

falados che los at a domo sua.

8

Cuddos, fatta sa dulche ingalenada,

in presse s’ adderettan’ e si ustana;

non bidinde sos zappos si nd’ assustana

turbados si domandan pari-pari:

“E chie at a esser s’ isterzari

chi furados sos zappos che los ada?”

9

Custu est unu contu pagu onu,

forsis chi l’ appan fattu in brulla crène;

chircan totue, abbaidan bene

donzi matta de ruo e martigusa,

esclamande seccados: “Cal’ iscusa

li podimos bogare a su padronu?

10

Non b’ at ite mantenner in cuerru;

namos chi est bistadu unu dispettu,

zente chi giuttu nos at a s’ orettu

chi sos zappos an fattu andare male,

ca sun bintrados dae su peale

cando nois che fimis in su serru.”

11

Appen’ ustadu a bidda che tuccana,

ite faghian chena farramentas?

E faghene a su mere sas lamentas

in su modu chi fit istabilidu,

donz’ unu fit incurpadu e pentidu

comente reos miseros s’ accuccana.

12

“Mirade ite cumbinassione –

tiu Zizzu lis narzesidi cun ira –

cando sutta de s’ arbur’ ‘e sa pira

bois drommidos che fizis che mortos

deo sos zappos los apo regortos

e sunu de s’ istalla in su cuzone.

13

Pro cuss’ errore ch’ azis fattu, como

cun calma mi la leo e cun passenzia,

usand’ a bois perdonu e clemenzia

cun prus rigore non cherzo prozedere,

ma però si bos torrat a suzzedere

totu cantos partides dae domo.”

14

“Su mere, nos perdonet cust’ errore;

li prommittimos dae como in susu

de non fagher mancansias piusu

a donz’ ordine sou ubbidientes.”

Si sun imbenugiados penitentes

che a dananti de su cunfessore.

15

“Non b’ at pro bois iscusa peruna,

custu de bos pasare est mala idea:

devides tribagliare a die intrea

siat in binza o siat in cussorza,

dae s’ abbreschid’ a s’ iscurigadorza

si b’ at bisonzu finas a sa luna.”

16

De gai fidi s’ usanzi’ antiga:

tribagliare comente ischiavos;

devian’ esser umiles e bravos

senz’ aer ricumpensa né salariu.

Da’ su padronu autoritariu

pro donzi farta collian sa briga.

ARCHIVIO ALFABETICO

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U V Z