Poeta in lingua sarda

Costantino Longu

Autore della poesia “Sos piscadores improvvisadosa"

Vai al profilo del poeta

Poesia in lingua sarda

Sos piscadores improvvisados

1

Gigi s’arberi, Luiginu Errina,

Dottor Iosto e Piero su sartu

che sun pigados a sos rios de artu

pro piscare in s’ abba cristallina;

totu adattos fini a sa faina,

manc’ unu bi nd’ aiat de iscartu:

Dottor Iosto in Chimica duttore

est finidu a fagher piscadore.

2

Nesin: “Nudda leamos dae idda

tantu, cand’ enit s’ ora ‘e fagher bustu,

de seguru nos coghimos arrustu

inie trota meda cun ambidda.”

M’ azzendere de fogu un’ ischintidda

non l’ana potid’ aere su gustu,

ca poi ‘e tanta pena e tanta lotta

no an piscadu ambidda né trota.

3

Totu cantos isperaian meda

ma Luiginu faghiat prus burdellu,

comente sos anzones in masellu

creiat chi s’ ambidda fit maseda.

Intantu che arrivan a Campeda,

passan de Padru Mannu su cancellu,

sa “Millechentu” a sas primmas lughes

che l’an frimmada in Sedda ‘e Rughes.

4

Da’ su cuile de frades Pizzeras

mannu si che lu leana unu mozu,

che sun bintrados a su primmu pozu

chi sa trota bi fit a ischieras,

ma issas, beffazolas e lezeras,

bidinde unu simile trabozu

poi de lis passare in mes’ ‘e ancas

si cuaian peri sas calancas.

5

In debbadas che passaiat s’ ora,

calchi ambidda puru la idian

però non la tenian ca timian

chi esserede pibera o colora;

manc’ una non nde an bettad’ a fora,

in s’ anzenu interventu isperaian,

però non bi nd’ at apidu interventos

dadu chi totos battor fin’ isentos.

6

Che fit già mesudie pro sa una,

nesit unu, su piusu delusu:

“A pigamos a sos rios de susu

e chissà chi nos giret sa fortuna?”

Essende a-i cuss’ ora a sa zeuna

sos pantalones non rezian prusu,

a mala oza sas poberas zintas

a dogni tantu benian istrintas.

7

Gigi, su prus de famine invasu,

si lamentesit goi a boghe trista:

“Assumancu leadu sa provvista

nos aeremus de pane e de casu!”

Ognunu si pariat prus romasu,

finas velada giughian sa vista:

postos da’ s’ appettitu in oriolos

sos cascos che partian solos solos.

8

Pozos medas nd’ an postu in movimentu

ma sempre fidi sa matess’ istoria;

unu de issos pienu de timòria

fettesit custu logicu argumentu:

“Si pro disgrazia in custu momentu

arrivare che det sa Venatoria,

a pius chi de pische semus senza

gia l’ amos a presentare sa licenza!”

9

Declinende su sole a su tramontu

bassu che fidi a sa parte ‘e Bosa.

Nesit Dottor Iosto: “Est brutta cosa,

su famine nos ponet in affrontu.”

Luiginu paradu fit che tontu

senz’ aer cudda oghe boriosa

e Piero cascande a bucca manna

disizaiat sos bustos de Anna.

10

Pro chi trota b’ aeret in su pozu,

a ritirare si sun dados a coidu;

lu giughian su mozu ancora boidu,

s’ istogomo prus boidu de su mozu.

Piero esclamat pranghinde a torozu:

“In bon’ ora da’ idda mi sò moidu!

Si mi cumbinat noa occasione

b’ ando a piscare a su ‘e Rabazzone.”

11

Ecco chi los incontrat Zommaria;

de su modu chi li sun apparidos

los at connotos chi fini famidos

los invitat cun tanta cortesia:

“A benides a sa cuilarza mia

già ch’ inoghe nde sezis revertidos,

ch’ inie pro bos dare unu ristoru

in bundanzia bi tenzo pretta e soru.

12

Bi tenzo puru calch’ atera cosa

a pius de su soru e de sa pretta:

cott’ a buddidu unu lados de petta

ca mi est morta una sementosa;

fit rassa meda, pulida e ozosa,

de maladia non nde fit infetta:

ca petta ona fit l’ apo regorta,

est de ira ‘e sambene ch’ est morta.”

13

Totos battor cun grande piaghere

de Zommaria ubbidin a s’ invitu,

già ch’ in cuss’ ora trista s’ appettitu

de issos fidi prepotente mere;

ringraziande meda pro dovere

in anticipu l’ana beneittu

nende: “In cust’ ora sa tua presenzia

presentada no l’at sa provvidenzia.”

14

Primma sett’ otto panes at infustu,

apparizzat sa grazias de Deu

nende: “Pappade in su cuile meu

merenda ona inveces de ustu.”

A conc’ a fogu che l’ at postu arrustu

de casu nou unu pischedd’ intreu:

pro fagher contr’ a su famine vinditta

manigadu si l’ an a fitta a fitta.

15

“Pro ponner in allegria su cherbeddu

como su chi nos mancat est su inu –

nesit dottor Iosto – in magasinu

già bi nde tenzo, biancu e nieddu,

como non nd’ amos manc’ unu ticcheddu

tràidu nos at goi su destinu:

si dominiga sero nos bidimos,

in movimentu sas tazzas ponimos.”

16

A ritirare si dezidin in presse

rifocillados e prenos de briu,

si sun bortados a car’a su riu

e l’ana fattu sa rughe a s’ imbesse.

“Si su piscare est arte piliesse

non che torramos pro totu s’ istiu:

s’ attere a la piscare non s’ incurada,

pro nois cussa trota gi’ ammadurada!”

17

Nesit Piero: “Dae me azzetta

milli ringraziamentos, Zommaria;

si ti che passas in sa sartoria

ti fatto senza contu una zanchetta,

in cumpensu ‘e sa frua e de sa petta

chi a nois as offertu custa ia:

chi amigos fimis custu nos est giaru,

ma como mi ses prus amigu caru.”

18

Nesidi Luiginu: “Ti saludo

Zommaria che amigu novellu;

si est chi ti nde passas in masellu

a ti ricumpensare deo non dudo,

bista zertu chi a murros ti l’ iscudo

senza contu una cossa de itellu:

e de itellu chi non siat lanzu

pro chi ti fettas unu bonu pranzu.”

19

Gigi nesit: “In cust’ eventu feu,

ca cherimis de trota pagos chilos,

de sa vida ispezzados fin sos filos

si non bistat dae te, fradile meu;

in ricumpensa pro un’ annu intreu

senza contu ti fatto barba e pilos:

est pro riconnoschenzia nezzessariu

chi a mancu nde fetta ‘e su salariu.”

20

Nesit Dottor Iosto: “In me cunfida

ca non sò de sos atteros a mancu:

cust’ azione, ti lu naro francu,

chi mi l’ ammento pro tota sa vida;

ti ap’ a dare sos lottos de Frida

o su segadu ‘e Su Muru Biancu

a pascher pro parizzas istagiones

e Iscarazu puru a sos anzones.”

21

Zommaria rispondet: “Iscusade

si non nd’ azzetto d’ offertas simìles;

bos ringrazio chi gai sezis gentiles

ma non nde ido sa nezzessidade:

cust’ est legge de ospitalidade

chi sempre s’ est usada in sos cuiles,

anzis bos naro: nde sò meda gratu

de s’ onore chi oe m’ azis fattu!”

22

A bos rezzire in custa dimora

fatt’ apo solu su meu dovere,

mi diat fagher meda piaghere

in custu logu ‘e bos rezzire ancora;

como adiosu e bazi in bon’ ora,

ma faghidel’ in modu chi l’ ispere,

pro divertire a bon’ ispravorzu

de torrare sa di’ ‘e su tusorzu.”

23

“Zommaria, cuss’ invitu l’ azzetamos

pro cherrer s’amicizia diffundere;

bistande zertu chi sa di’ ‘e tundere

torra in “Millechentu” che pigamos,

m’ a cussu riu sas palas li damos

ca non nd’ amos bidea ‘e nos infundere

pro piscare cussa trota mal’ a tennere,

solu pro su tusorzu amos a bennere!”

ARCHIVIO ALFABETICO

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U V Z