Sorre morte
di Giovanni Camboni

Istanotte sa morte at uruladu
subra su pinu ‘e fronte a su balcone:
sos canes a toroiju in s’istradone
orijs rizzos s’aera an segadu.

E cantas boltas bi lis apo nadu
chi sa morte m’est sorre in pessone,
in me at abitadu onz’istajone
dae cando mi an inzeneradu.

Sorre morte istanotte fit suffrende
su frittu intro custu istadiale,
solu pro cust’alciadu an su lamentu.

Issa istat continu vigiulende
timet pur’issa cando isto male,
e de cussa premura so cuntentu.

C.P

©. 2026 Giovanni Camboni - Tutti i diritti riservati