Unu versu… una oghe
attonada in sa lirica:
no intendo s’inscunfortu
de sa poetica antiga;
canto su netzessariu
addringhende s’utilidade.
S’immagine naschet sola
no est prosa istantiada,
est che giogare chin sonos
dae s’intronida cumposta
cun pensamentos confusos
ligados a su tempus
est distingher e seberare
paraulas de progressu.
Su nou s’abbrazzat sizilladu
a s’iscacagliu de paghe.
Sa poesia est bellesa
finas cando b’hat piantu,
cando s’arte est misurada,
b’hat un’esaminu cun cura
aunende paraulas sabias,
sun passos misurados
in carrera tormentosa.
Faghimus a sestu esattu
paraulas a manu tenta
e innijare che acchettu
in su ‘eranu ‘e sos turmentos.
C.P
©. 2026 Giovanni Camboni - Tutti i diritti riservati