Poesia in lingua sarda
Sa notte
Finid'in terra est dogni movimentu,
dognun'est in sa propria dimora;
sosu puzones finidu an su cuncertu
pro cantare de nou a s'aurora.
Solamente s'intendet, che lamentu,
su rusignolu chi cantat ancora
e sas istellas de su firmamentu
mandan s'insoro lughe brilladora.
Sa luna illuminand'est s'universu,
tristu s'intendet in sa solitudine
de sa civetta su cantu noturnu;
pustis finidu su tribagliu diurnu
s'omine passat, cun beatitudine,
in su sognu dulchissimu immersu.