Poeta in lingua sarda

Costantino Longu

Autore della poesia “Sa muzere ricca e macca"

Vai al profilo del poeta

Poesia in lingua sarda

Sa muzere ricca e macca

1

Dae sos doigh’ annos orfaneddu

de babbu e de mama sò restadu,

difattis dae tando mi est mancadu

ogni carignu, ogni bonu faeddu.

Pro mi poder campare, pastoreddu

cun diversos padronos sò andadu;

cantas nd’ apo passadu dies malas

cun dunu saccu ezzu ettad’ in palas.

2

Mi fit sa solitudine cumpagna,

sa tristura, sa pena e-i s’ affannu;

mi sò pastorighende fattu mannu

cand’ in su campu cand’ in sa montagna.

Tristu las passaia in sa campagna

sas festas chi bi fin’ in totu s’ annu,

dae sa turres chi bidia lontanas

su rintoccu intendia de sas campanas.

3

Sende male trattadu e isconfusu,

de mezoria senz’ aer afficcu,

ca non podia resister piusu

mi apo postu un’ atteru pinniccu;

mi sò tuccadu a sa banda ‘e susu

unu padronu agattesi riccu

chi postu m’ ad’ a teraccu ‘e domo,

custu suzzessu est sett’ annos como.

4

Una sola non fidi sa teracca

ma fini duas chi parian fadas,

deo de issas fia sempre affacca

in sas fainas pro esser aggiuadas.

Una fiza tenian, ma fit macca,

de cussas chi da’ Deus sun fadadas;

de presenzia non fit bella né fea,

cando in me b’ at naschid’ un’ idea.

5

A bolla narrer non nde tenzo irgonza

mancari mi giutedas a insonu,

mi est tota sa idda testimonza

chi non nd’ apo passadu tempus bonu;

pro chi siat Giuanna macchisonza

si da’ teraccu passo a padronu

restare dia felice e cuntentu

in cambiu de s’ antigu patimentu.

6

Cuss’ idea tenia sempre fissa

chi fidi rosigandemi su coro,

non ca cheria isposare a issa

ma sos palattos, sas tancas cun s’ oro;

medas bortas bi lu nesi t’ adoro

ma primma de mi fagher sa prommissa

mi nd’ at fattu falare de suore

ca no ischiat ite fit s’ amore.

7

Ma li fattesi azzender sa fiama,

mancari macca postu m’ at affettu,

sa ricchesa tenia sempre in brama

de isposar’ in presse fit s’ isettu;

d’ improvvisu, su babbu e-i sa mama,

in breve tempus sun ruttos a lettu

e pro bona fortuna e sorte mia

mortos sunu in cussa maladia.

8

A cussu doppiu luttu, cun premura,

li sò istadu de consoladore,

ma ca fit troppu azzesa de amore

in presse l’est passada sa tristura;

chi l’ isborteret tenia paura

calchi parente sou e dolidore:

nos isposemus timinde a-i cussos

senza b’ aer festinos e né lussos.

ARCHIVIO ALFABETICO

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U V Z