Poeta in lingua sarda

Costantino Longu

Autore della poesia “Pro unu zaccafogos"

Vai al profilo del poeta

Poesia in lingua sarda

Pro unu zaccafogos

1

Tue ch’ as allumadu cussu fogu

chi est rendinde sas montagnas nudas,

ti tucches a fuire a mammazudas,

ti che frimmes in dunu tristu logu;

ti fettas de manu tua malu giogu

chi una leppa lees de sas puntudas,

pro che distruer s’ infame carena

ti che la ficches tota in s’ orgoena.

2

Comente rues, istringhind’ ‘e dentes

in dunu pozu de sambene infustu

nerzas pentidu: “Apo fattu custu,

su peus fia de sos delinquentes!”

Bessan’ a ti chilcare sos parentes

in giru isten su restu ‘e austu,

però, poi de tantos istrapazzos,

de te regollan solu sos istrazzos.

3

Ca fis bonu a azzender fogulones

appenas chi ses ruttu e ispiradu

sias in dogni parte bicculadu

dae sos peus pettaris puzones;

sos ossos si los pappen sos sirbones

ch’ as dae sa riserva isuliadu:

de sepoltura non tenes dirittu

in dunu campusantu beneittu.

4

S’ a frastimare l’ abberzo sa ucca

nd’ imbento de frastimos unu riu,

pro su dannu ch’ sa fattu in cust’ istiu

propriu oe ch’ est sa die ‘e Lucca;

ti ch’ ettes in duna pentuma tuvucca

chi non t’ agaten né mortu né biu,

si brincas gai non torras a susu

e non nd’ azzendes de fogos piusu.

5

Pro chi de cuss’ idea ti consoles,

c’ azzendinde lominos ses astutu,

como chi est su fogu ben’ alluttu

chi brinches e in mesu ti ch’ imboles,

anima vile! A s’ inferru oles

e cando ses a danantis de Plutu

issu ti nerzat senza piedade:

“Inoghe as fogu pro s’ eternidade!”

6

Chi su frastimu est peccadu mortale

iscrittu b’est in sos Cumandamentos,

su frastimare in custos momentos

no est mancu peccadu veniale.

Prite Deus est bonu in modu tale

chi lassat viver zertos elementos?

E proite non lis truncat s’ alenu

cando cominzat a siccare fenu?

7

Su irde lu produit sa natura

pro lu godire totu sos viventes,

sos chi sunu che a tie incoscientes

no istiman né birde né friscura.

Cantos affrontan sa fadiga dura

allevande piantas differentes,

ma tue, senza pena e senz’ inzotu

in dun’ attimu che distrues totu.

8

Sol’ a bideas malas che la giras

sa tua limitada intelligenzia,

rimursu non nd’ intendes de cussenzia

cando cussas piantas ti las miras,

chi de su fogu sas fatales iras

lis negan’ in su monte s’ esistenzia;

pro culpa tua la perden sa vida

non nde produin prus lande né sida.

9

Gia chi che “zaccafogos” ti signalas

de sa vida ti crescana sos filos,

ma dae sos carcanzos a sos pilos

pienu sias de fruscheddas malas!

In pettorras ti nd’ essat e in palas

chi sa materia ti falet a chilos:

da’ su dolore a terra t’ istrampes,

cando pregas de morrer, pius campes!

10

Totu sos ch’ isettades sos istios

pro fagher in Sardigna sos furraghes,

affumande rainas e nuraghes,

inchisinande funtanas e rios,

si bos ruian sos frastimos mios

dian torrare sas antigas paghes!

Sos massaggios fin tando a ischieras

in s’ impenza de arzolas e messeras.

ARCHIVIO ALFABETICO

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U V Z