Poeta in lingua sarda

Costantino Longu

Autore della poesia “Poesia"

Vai al profilo del poeta

Poesia in lingua sarda

Poesia

1

Sa rima chi consolat sos umanos

ca sonat cun accentos musicales,

da’ tempos antighissimos, lontanos,

la connoschian sos orientales,

l’ ignoraian grecos e romanos

chi an tentu poetas immortales:

operas tantu dignas sun restadas

in poesia ma senza rimadas.

2

Sa poesia cantat cosas bellas,

montagnas altas e baddes profundas;

issa ti cantat totu sas novellas

siana tristas o sian giocundas;

ti cantat de su chelu sas istellas

e de su mare sas pasidas undas,

cantat sos movimentos de sos astros,

gherras funestas, luttos e disastros.

3

Sa poesia ti cantat sas festas

de messeras e de innennadores,

cantat de su eranu sos fiores

cando sun birdes campos e forestas

e cantat de s’ jerru sas tempestas

de nies e de bentos sos rigores,

cantat de ogni foza chi si moede

cand’ est serenu e cando pioede.

4

David, chi cun sa frunda at atterradu

de Golia gigante su podere,

fidi unu poeta raffinadu

cumpostu at su famosu “Miserere”;

cantigoso e salmos at lassadu

chi veramente faghen piaghere,

fama manna at lassadu in poesia

s’antenadu de Cristos e Maria.

5

Ludovic’ Ariosto onor’ e fama

conchistat cun s’ “Orlandu furiosu”,

cavallerescu poema famosu

ue s’ agattat sa famosa trama

d’ Angelica e Orlandu sa fiama

su paladinu pius bellicosu;

chi b’ at ottavas affirmare poto

battomizaottighentosottantotto.

6

Si d’ isculatre nd’ azis interessu

permittide chi de s’ Orlandu cante

cantu lis at in amore suzzessu

a su prode Ruggeru e Bradamante;

sas tramas de s’ infame Polinnessu

contr’ a Ginevra e Ariodante,

cantu contr’ a Olimpia pienu

est de ingannos bistadu Birenu.

7

Angelica si mustrat incostante

at coro variabile in su sinu,

abbandonat Orlandu paladinu

pro amare unu miseru fante;

Ariosto dogni fattu importante

cantat e lu descriet a puntinu,

pro ch’ in cussu poema s’ immortalede

mustrada sa poesia cantu ‘alede.

8

Cando sa bell’ Angelica e Medoro

in su buscu s’ agattan’ a sa sola,

iscrittu sos dellirios insoro

de sas arbures ana in sa corzola;

primma l’ at dadu a Orlandu su coro

poi fatta si est cuccuriola:

Orlandu, privu de s’ antigu affettu

s’ infuriat e nde perdet s’ intellettu.

9

Canova isculpit Vener’ e Adone

istatuas chi causan ispantos,

però cuss’ amorosa passione

Marinu l’ at iscritta in vinti cantos,

comente si trasformat in sirbone

Marte gelosu a forza de incantos,

pr’ occhire gai pienu de ira

su bellissimu fizu de Cinira.

10

Michelanghelu summu iscultore

a sa list’ ‘e sos poetas che lu passo:

“Grato m’ è il sonno ancor l’ esser di sasso

finchè il danno e la vergogna dura,

non veder né sentir m’ è gran ventura,

ma tu non mi destar, deh, parla basso!”

Custa battorin’ est troppu famada

in rispost’ a sa notte l’ at torrada.

11

Tasso, poeta de summu talentu

troppu pienu de sensibilidade,

morit de sant’ Onofriu in su cumbentu

assistidu cun umana caridade,

mentres fin prontos, pro riconnoschimentu,

in Campidogliu cun solennidade

a li fagher s’ incoronazione,

ma non l’ at tenta sa soddisfazione.

12

Dante ti cantat giustos argumentos

fattos cun filosofica sustanzia,

de s’ Inferru sos duros patimentos

e de su Purgadoriu s’ isperanzia,

de Paradisu gosos e cuntentos

su ben’ eternu e-i s’ esultanzia:

tot’ est descrittu cun abilidade

est fantasia e paret veridade.

13

In Leopardi bi est dominante

sa poesia trista, su lamentu,

ma però, pro umanu sentimentu,

superiore mi paret a Dante;

in “Su pastor’in s’ Asia errante”

totu cantu lu mustrat su talentu:

sublimes poesias at iscrittu

da’ “Sa ginestra” fin’ a “S’ infinitu”.

14

Petrarca puru cun divina Musa

cale summu poeta si signalada;

a Laura de Sade l’immortalada

in sa frisca funtana de Valchiusa;

sa poesia sua si est diffusa

chi guasi a Dante l’aggualada;

da’ s’ innu chi at cantadu pro Maria

si emanat divina poesia.

15

Paulu Mossa sardu campione

lu fontomamos prus de una orta;

a pustis chi Gisella che l’ est morta

cantat de “Addemala” sa cantone

piena de dolente passione,

de dogni poesia chi at regorta

resultat cussa su capolavoro

ca commovet sa mente cun su coro.

16

Ischimos su poeta Montanaru

l’ immortalat de Desulo sa zona,

cantend’ in sardu cun limbazu raru

sa fama chi at lassadu est troppu ona;

de ramos de chercu e fozas de laru

meritada si l’ ada sa corona:

illuminadu su sou talentu

bi l’ an sos buscos de su Gennargentu.

ARCHIVIO ALFABETICO

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U V Z