Imbiami, columba, un'imbasciada
di Bachis Sulis

Columba, un'imbasciada,nessi a fura,
imbiami cun calchi camminante:
lu cherzo ischire si mi ses costante
pro biv'allegru e foras de paura.

Pro biv'allegru e foras coidadu,
imbiami in segretu una littèra,
non podet esser d'attera manera
chi bivat unu coro angustiadu.
Imbiami, ti prego, unu recadu
cun calchi puzzoneddu de s'aera
chi mi diat notizia sincera
ch'a tie no t'incantat congiuntura.

Si a tie congiuntura non t'incanta(t)
nemmancu a mie nessunu tesoro,
ca pro te so finidu, lizu 'e oro,
pro te solu est chi pato pena tanta,
chi ses de sos fiores menzus pianta
raighinada intro 'e custu coro:
si finz'a morrer m'adoras, t'adoro
finzas chi sia mortu in sepoltura.

Finzas chi morzo t'hap'esser costante,
basta chi giusta mi sias vivente:
si m'has in mente, t'hap'haer in mente,
si ses sa mia, hap'esser tou amante,
si tue ses sinzera a dogni istante,
a mie no mi cretas differente,
ch'hp'a tenner pro nudda e pro niente
sa ricca, sa piùs bella creatura.

Hap'a tenner pro nudda coment'est
sa ricca, sa de gradu, sa piùs bella:
totus mi paren una bagatella
in cumparassione dae te;
si però tue totu ses pro me,
non b'hat pro cust'amore atter'appella:
a atteros coro mustradi ribella
e a mie soave in sa figura.

Però a mie soave in su colore
e a atteru tirana manifesta,
su coro tou a niunu presta
foras ch'a mie, galanu fiore.
Sirena incantdora de s'amore,
mai mi podes bessire dae testa.
Si perdo a tie, niente mi resta(t)
foras che dolos e mala ventura.

Foras che dolos cun sa mala sorte
atteru no mi restat si bivìa:
tue ses sola sa vera allegria,
dae te isetto sa vida o sa morte;
no b'hat atter'isettu chi cunforte(t)
né chi allegret sa persone mia.
Si tue patis pro mene agonia,
deo pato pro te piùs pena dura.

Sa piùs pena dura pro te pato,
si tue patis pro me sentimentu;
totu sa vida bivo discuntentu,
pianghinde de lagrimas m'isfatto:
chirco consolu e mai no l'agatto,
chirco consolu e agatto turmentu;
m'esses mai benida a pensamentu
pro m'haer dadu a passare tristura!

Mai m'esseres benida in idea
pro mi dare a passare tanta pena!
Su ti haer portadu a terra anzena,
cussu est su chi m'hat dadu piùs pelea:
no attera prinzesa o alta dea,
tue su coro m'has postu in cadena!
Mai t'olvides, graziosa Elèna,
de chie t'amat cun tanta catura.

De chie tantu ti tenet affettu
mai t'olvides, o Elena ermosa!
S'est beru chi de me nde ses gustosa,
de custu coro non perdas s'isettu;
ch'issu non pensat in atter'oggettu
foras chin tue, palma graziosa:
pro te est chi passat sa vida penosa,
pro te est chi bivet in tanta amargura!

Pro te est chi bivet in afflizione
su chi ti giughet in coro inserrada;
pro te est chi passat sa vida penada,
ca no li essis dae s'opinione.
Tue meritas cun giusta rejone
a ti piangher a sa disisperada,
ca a chie istimas cun d'una mirada
li das carignu e soave dulzura.

Li das dulzura e soave cunfortu
a chie istimas, solu a ti bier.
Mai manches, o rosa, de mi scrier
finzas chi sias certa chi so mortu,
ca deo tantu e tantu so resortu
morrer innantis de lassare a tie.
Si non t'haer'affettu notte e die
macchine hiat essere e locura.

Finis, s'affettu tou no m'olvida(t)
totu su tempius chi hap'a durare;
finis, mai ti poto abbandonare
totu su tempus ch'hap'a tenner vida;
finis, anzone, fatto dispedida
cun sospiros e forte lagrimare;
finis, coro, si sighis a m'amare,
pro me dormi, reposa, ista segura.

Columba, un'imbasciada nessi a fura,
imbiami cun calchi camminante:
lu cherzo ischire si mi ses costante
po biv'allegru e foras de paura.

C.P

©. 2026 Bachis Sulis - Tutti i diritti riservati