Candu toccat Gloria
di Paolo de Magistris

De Cenabara Santa
sa tristura est sighendi,
ma giài in s'aria s'intendit
chi est accant”e accabai.

Affrocchittaus in birdi
prangint is angioneddus
portaus a passillai
po s'urtima pastura
de forrani in Boncamminu,
prim”e torrai in su basciu
po su mortox”e Pasca.

Iaia fait angiulottus
in sa scivedda asula;
cun s'arrodedda segat
su pillu de sa pasta
fendi muccadoreddus
ingiriaus de arranda.

Mammai in s'or”e sa porta
scutulat is ous de pretta
de avat”e su cumò
e allichidit is murus
de is tirinnignas beccias
chi parint zappuliminis
carrigus de pruini,
fendi arrabiai is bixinas
poita ci intrat in domu.

“Ma custa no est manera!”

“Fazzatsì is fattus suus:
s'arregordit sa borta
de s'aqua de is bassinus
in is lenzorus spartus”.

Zaccarrant is matraccas
candu bessint is predis
po cumenzai is arresus
in su còru scuriosu
de sa Seu.

In sa cupp”e luttoni
est prontu su craboni
po torrai a alluiri su fogu;
e in su cuppon”e arramini
est pronta s'aqua santa
po ndi preniri is carcidas.

Munsignori in s'altari
murrungiat is arresus
casi a sa scusi.

Ma candu cantat “Gloria”,
si sciollint is campanas,
arretronant is organus,
zaccant cadiras e portas,
is aragnas s'alluint
e, de is ventanas intrendi,
de su soli is arraius
indorant sa cresia.

Est mesudì in puntu,
candu de totus is cresias
s'intendit s'arrepiccu.
In s'arruga sa genti
si donat is orabonas.

Torrant in pressi a domu
arziendi de su mercau
is madamas a isporta
cun sa primu faixedda,
su crabittu de sa pasca
e su paccu de angulis
cun s'ou buddiu pintau
po arregalai a is pipius
impari a is angioneddus
de zuccuru e pistoccu.

“Bonas Pascas, gomai,
a fusteti e a gopai”.

“Bonas Pascas, Lolletta,
a Fisinu e a Marietta”.

“E cantus seis a prandiri?”

“Dexiottu cun is nuras”.

“Già hat essiri un avolotu!”

“E it”olit fai! Tatanu,
si no bit genti meda,
a chi no parit festa”.

“Ma de s'arrestu Pasca
est scéti una dì a s'annu”.

De pressi de sa Seu
bessit su Mangiamoi
po cumenzai su giru
de benedixiri is domus.

“Pax huic domui et omnibus
qui habitant in ea”.

Paxi po no certai
candu torrat imbriagu
issu de s'osteria;

Paxi cun is bixinas
candu in su crastulimini
scoviant chi hant intendiu
chi Arritixedda est pringia;

Paxi cun Don Vissentu
chi 'olit cresciri s'affittu
poita a chi balit meda
su basciu cun ventana;

Paxi cun sa buttega
chi hat pastissau is contus
de is comparas fattas a fidu.

De sa carcida s'aqua
stiddiat in is cortinas
in sa mesa de prandiri,
in sa credenza bona.

“Chi Deus si ndi liberit
de coixedda e de is cogas,
de sa mazzina fatta
de cussa strunza de Arrosa;
chi no intrit in domu
nì puntori nì arrabiu”.

“Bonas Pascas, sa meri”

“Bonas Pascas, su Predi!”

E Bona Pasca siat,
a su toccu de Gloria.

C.P

©. 2026 Paolo De Magistris - Tutti i diritti riservati