A netta mea Federica
de Anna Rosa Fenu

Bella, netta mea
ch'in sa cara incorniciada
in sa benda bianca,
zovanedda distinta e amorosa.
Su sorrisu chi ti veni dae su coro
ti lu leghimus in sos ocros luminosos.
Ite bellu su zippone 'e pannu ruju
ch'in sa camisa bianca,
bene incorada,
ch'in amore pranzada
pro isplendes
sa die de sa vesta manna.
Pares propriu un'antica nugoresa
chi si bragada in s'anticu costume.
Sa vranda ricamada
parede unu zardinu
vroriu in beranu.
Sa tunica uresi
ch'in su rasu cremis
muda tottu sa pessone tua,
cando ballande o camminande
s'isparghede a bentagliu.
Seda, oro e brocadu
arricchin sa pessone tua bella
e pro totttu ses
lughente istella