In Sardinna bi est su mare
b'est su sole e sa muntanna,
bi est e bella sa campanna
e profumos de ammentare.
Bi hat zente de istimare
e promissas non mantesas,
bi hat pessones met'offesas
e chi sichin'a isperare.
E sos zovanos issos puru
sono sempere ispettende,
si est veru su chi son nande
chi est menzusu su vuturu.
Ma si imbetzes d'aspettare,
dian dezidere a sa sola
de cambiare custa iscola,
forzisi diata metzorare.
Troppu tempus bi hat colatu
e non cambiata s'ispartitu,
e su populu affrizitu
semper prusu est calpestatu.
Tando in pare dezidimos
de cambiare sos sonatores
de nov''e moda sos tenores
como torrare los achimos.
Si a cambiare non timimos,
no est solu un'isperantzia,
de cumbinghere s'arrogantzia
e prusu gai nois non patimos.
E su populu torrat mere
de su potere chi l'ispettat,
e si calicunu s'inchietat
li achete solu pighere.
C.P
©. 2026 Pietro Bellu - Tutti i diritti riservati