Su tempus
de Vincenzo Pira

 

Sa vida est una faina chi no ischimus cantu durat.
Cando tind’abizas jai sont sas nove de sero.
Cando lu bides jai ch’est chenàpura note.
Cando ti la cheres godire s’istade ch’est jai finia.
A pustis de capidanni che lompet deretu fine de annu.
E cuminzas a pessare a sos amores pèrdios
E jai ch’as chimbant’annos
E jai ch’est tardu po cumenzare.
Si fipi pòtiu tòrrare a pitzinnu
t’apàpiu pòtiu istimare de prus
vida mia
ap’apàpiu narau prus bortas
t’amo, ti cherzo bene.
Ap’àpiu narau de prus
bos torro gràssias.
No ap’apàpiu mai tìmiu
de bìvere ditzosu.
Non dia nàrrere mai
ca no apo tempus.
Ca a sa fine
jeo soe su tempus
e no est sa vida chi ch’est colande
ma soe jeo chi che soe colau.
E no apo prus tempus.