Cando rides m'illuminas sa die
prusu de su sole 'e mesaustu,
e si non bi sese penso a tie,
sa vita iscura no hat gustu.
E sa tua no est solu cumpannia,
son carinnas chi caentan su coro,
regalana recreu e pizzinnia
prus valorosos d'unu tesoro.
Su tempus lu hata cunfirmatu
no is'unu lamp'e temporale,
s'esistenzia m'hasa illuminatu,
de luche ses gal'unu sinnale.
Pro cantu goi hata a sichire
sos annos che colana olande
e chi non enzan mai a finire
donzi momentu so disitzande.
C.P
©. 2026 Pietro Bellu - Tutti i diritti riservati