Poeta in lingua sarda
Salvatore Ladu
Autore della poesia “Eppuru non m'arrendo”
Vai al profilo del poetaPoesia in lingua sarda
Eppuru non m'arrendo
Cantu de abba sa terra in beranu
At bisonzu e su campu fioriu
Gasi matassi tocheddat sidiu
Su coro e, frittu de affetu umanu.
Disizande una manu chi astringat
Sa mea chi est debile insicura.
Una dusina de vasos a fura
Una dea chi m'amada e lusingat.
Duos ocros chi ridan che sa die
Allentorada su manzanu in frore
Chi mandene messazos de amore
Indiritzados, solamente a mie.
Una chi amet su chelu isteddadu
E chi los contede a unos a unu
Pro milos regalare cantos sunu.
Chi non m'isfozzet su libru serrau.
Ue s'agattan penas e turmentos
Nues iscuras, pazinas de lutos
Undas de ludu, prantos e sucutos
Framas de fogu, muilados bentos
Tott'iscrita a maduru, sa traschia
In cussorzas sidias, ispinadas
Umidos muros e zannas ferradas
Ch'an sinnadu s'andada pitzinnia.
Eppuru non m'arrendo, cherzo pascher
Pasturas noas, ispigas biundas
E navigare unu mare chen'undas
Cherzo viver de nou, a nou nascher.
Non cherzo prangher prus a chizu assutu
Ma ispirare in aghera pulia
Chi m'imbriaghen frunzas de olia
Chi allaten perdonu e, vattan fruttu.
In coro solu tocheddos d'amore
Cherz'intender, de paghe sos disizzos
Tort'a inghiriu a cresuras de lizos
Messande pane impastadu 'e suore.