Poeta in lingua sarda

Salvatore Ladu

Autore della poesia “Deo it’es chi so?”

Vai al profilo del poeta

Poesia in lingua sarda - Mamoida, 2009

Deo it’es chi so?

Poi chi su Divinu, Creadore

De s'universu e cun issu sa vida

Pro chi la siat s'opera cumprida

Fatt'at s'omine cun perfezione

Chi poi est ruttu in tentazione

E perdidu at su regnu e-i s'onore.

Però Deus eh' est babbu, babbu vonu

Foras da su zardinu li preparada

Tottu su chi disizzada e li narada:

"Sighi sa lughe, chi as'agattare

Funtanas friscas prò tinde gosare

Si predicas s'amore e su perdonu.

In manos e in chizos sa bontade

Ti siat che ispriccu e in s'intragna

Abbundet su rispettu. A sa cumpagna

Mustrali camineras senz'ispina

Faghela de sa domo sa reina

Vivide in paghe santa e caridade.

Sa terra t'ada dare cada fruttu

Durche, e appagare sos disizzos

Da su fiore caru tenner fizzos

Da su suore pane saporidu

Da poi chi su ciclu l'as compridu

Asa godire cantu est già iscritu".

E deo it'es chi so? So nudda o meda

So semene o sò paza? Mi dimando

Da ue so veninde e a uv'ando.

In sedda a cust'arcana immensidade

In d'unu mare de felicidade

Imboligadu de linu e de seda.

Ue s'alidu durche 'e s'impuddile

Incantadu l'osservo, est tottu meu

Tand'est chi torro grassias a Deu

Chi mi faghet godire 'e su chi vio

E in pazinas biancas l'iscrio

Comente potto, cun modestu istile.

Ite bellu su sole in sos istios

Passizand'artu pro nos caentare

Da poi, istraccu, andande a si pasare

Cand'allughet sa luna in ojos mios.

ARCHIVIO ALFABETICO

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U V Z