Candu
accanta m'as abbarrai
cun cussu corpus lebiu
de coronamentus
chi immaginariu e vergini
profumu mandat,
gosendi e penendi
po su essiri tuu dilicau,
su sanguini miu alluinau
aintru de is ogus tuus nieddus
a cambiai i' sonus de sa passioni.
In is lavras tuas finis
totu s'abbramiri de is basidus
chi m'ant abbruxai.
E insaras,
tui pudu ti nd'as a pesai a bivě
cund'unu coru mannu de palpitus;
a su sprigu
chen' 'e prus nudda domandai;
chen' 'e prus strumpai
su passu a sa vida mia,
aundi sa boxi tua intrada,
finas a s'ossu de s'anima,
laru arrembombu si fait
ind'unu celu chen' 'e bessidas.
C.P
©. 2026 Efisio Collu - Tutti i diritti riservati