BERANOS
Di Lorenzo Brandinu



Est tzessadu su fritu, su beranu
incantat in sos campos isolanos
ca fiorin sos montes e pianos
sun torradas sas rundines in giru
e lizeras che fozos de papiru
bolan a frustos in su solianu

sun finidas sas dies piogosas
in campagna sas erbas e fiores
mandan profumos varios e vapores
creschene sos germoglios in padente
ca totu si rinnovat fiorente
sos giardinos s’imbellana de rosas

irciarin novos giros de sa luna
si reposan sos nies e sos bentos
mares e montes aparin cuntentos
sas turtures chi incantan su creadu
su murmutu amorosu inamoradu
cantan de zoventude sa vortuna

solu deo in piantu e isconnortu
osservo custu mundu chi colorit
ma nudda in coro meu bi fiorit
e resto solu e mudu in custu nidu
ca sa culumba mea adoloridu
m’at lassadu pigande a novu portu

como bolada in andalas de chelu
l’iseto ma non torrat da s’interru
solu in su coro meu semper iverru
però mi sonnio chi mi dat sa manu
tando torrat pro mene su beranu
cun issa a cundivider dogni alenu

si s’universu m’aghet caridade
e m’aperit sas baddes de incantu
in cue bi ses tue amore santu
prestu t’apo a sighire in cussa bia
tra canticos d’amore in alligria
impare in lughe pro s’eternidade


Menzione d’onore al concorso Villanovatulo 2026