Poeta in lingua sarda

Salvatore Ladu

Autore della poesia “Ammentos”

Vai al profilo del poeta

Poesia in lingua sarda

Ammentos

Che bastimentu ezzu e foras d’usu

In s’antiga cughina, accant’a fogu

A murino in cherveddu un’interrogu!

Cal’impronta in sa vida apo lassau?

Poi de cantu mare apo sulcau

Lughe dami Sinnore. So cuffusu.

Mi dio cherrer cunvintu e siguru

mannu mi diat esser su cunfortu

de meritare caente unu portu

cal’est su chi a bezzu ap’agatau,

si est beru chi l’apo meritau

senz’undas, senza entu e senz’iscuru.

Tott’affranzadu da rajos de luna

Ue che campu aradu sun sas undas

Chi lepieddas basan sas ispundas

Ninnandomi su corpus cun sa mente

Cale banzigu prus bellu e caente

Est totu meritadu o est fortuna?

Timo d’esser barrosu. Ana comprender

Cando lis conto a innidos fiores

Chi sa cara frunzia est de suores

D’abba salia e sos chizos a bentu

M’an dadu tantu ‘e mi fagher cuntentu

De bincher su petorru e non m’arrender.

Isfozzande su libru ‘e su destinu

Chi cada tantu aperto, mi disvago

Mi la rido a sa sola, m’imbriago

De jogos ch’avverados non si sunu

Cun turtureddas e sun prus de unu

Chi toccheddadu forte m’an su sinu.

Ma su coro fit presu, cun prumissa

E faghiat ripiccu solu ebbia

Pro un’ocri nighedda ‘e vidda mia

Unicu faru chi da minoreddu

At lughidu pro mene che isteddu

Cantu deo lugore so pro issa.

Oje galu prus bella ammajadora

In s’antiga coghina accant’a pare

Sas undas de vida a las contare

Malas e bonas, colandeche s’ora.

ARCHIVIO ALFABETICO

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U V Z