Adriani Romano Salvatore

Addùrant sos ammentos

Setzidu in sa petza ‘e su giannile

su fronte si ti parat inchizìdu,

su contu ‘e sos annos t’ est fuìdu,

eàllu chi che ses in s’ atunzìle.

De s’ òlvidu no apas iscarmentu,

ch’ as imprentadu amènas poesias

ch’ arrèant in sas mentes sèmper bìas

ch’ in tempus benidore, sun s’ ammentu.

Che tottu, fusti siènda aisettàdu;

sos tùos da-i sas primmas anninnadas,

t’ ant bisàdu sas prendas pius fadadàs:-

ch’ in undas d’ oro essèras immannàdu.

A bortas jà lis asa postu mente,

prim’ in istudios, poi in su trabàgliu,

cabàle e d’ onestàde mai vagliu

e a sa paris cun sa mezus zente.

Disizu fust’ ‘e dèchiles bajanas,

abberadu as tottu sos dessignos,

isolvende ‘e sa vida sos impignos

e chertàdu pelèas soberanas.

De unore chintadu e balentìa,

cun fèmina ‘e dèngu cojuàdu,

pùstis t’ ant fizos tuos granzeàdu,

nebodes pro sighire sa zenìa.

Ne guvàrdu mai e ne pazosu,

ma cun s’ ispèr’ ‘e onzùnu remunida,

piseddu anìscu d’ esser totta vida

e chè traitzòlu, fort’ e musculosu!!...

Ma tottu ch’est bolàdu cun sos bentos,

ca como ses tue puru pili-canu,

sas àncas ti las trazas appianu,

de s’ iscùrrid’ addùrant sos ammentos!!!