|
55^ Edizione 2026 del Premio Logudoro di Letteratura in Lingua Sarda
Sodalitziu Culturale Otieresu Pirastru, Cubeddu, Morittiu Premio Logudoro di Letteratura Sarda - Ozieri 55^ Edizione 2026 del Premio Logudoro di Letteratura in Lingua Sarda Organizzato dal Sodalizio Culturale Ozierese Pirastru – Cubeddu – Morittu
Riconoscimenti conferiti:
POESIA IN RIMA A TEMA IMPOSTU
Òmines o feras
Setzione «Musseradu Meridda»
Premio Speciale della Giuria a Pier Giuseppe Branca di Cheremule, residente a Sassari, cui,
avendo vinto il primo premio nella medesima Sezione nel 2024 non può essere attribuita la vittoria per tre anni,
secondo le regole del Bando.
Opera poetica: Ultimos bados
Primo premio a Giuanne Villa di Bitti, per la poesia Omines e feras.
Secondo premio a Gianfranco Garrucciu di Tempio per la poesia E mi paria amóri.
Terzo Premio a Luca Meledina di Ozieri, per la poesia Omines o feras.
Menzioni d’onore a
Giovanni Battista Melas, de Bonorva, per la poesia Unu ebbia est belva mala;
Antonio Sanciu, de Buddusò, per la poesia Ómines o feras?;
Vanna Sanciu, de Buddusò,per la poesia Òmines e feras.
POESIA A TEMA LIBERU Setzione «Sevadore Bertulu»
Primo premio a
Stefano Arru, di Pozzomaggiore, residente a Sassari, per la poesia Incantu nou.
Secondo premio a
Giuseppe Tirotto, di Castelsardo, per la poesia Un aìggiu d’eterniddai.
Terzo premio a
Tetta Becciu, di Ozieri, per la poesia Sos pitzinnos de sa gherra.
Mentzioni d’onore a:
Savina Veronica Doi, di Villaspeciosa, per la poesia Ninna nanna a tira tira;
a Marcellina Doro, di Sassari, per la poesia Inogghi e abà;
a Giancarlo Secci, di Quartu Sant’Elena, per la poesia Su cabu de sa vida.
Premio “Nino Pericu” per un poeta emigrato, a Margherita Flore Satta, di Arzana,
che abita a Firenze, per la poesia Grazia.
Trofeo “Carmelo Demartis” a Aldo Pavan, di Cagliari, per Bàntidu de machiori,
un modello a cantzoni a curba, che nello schema metrico della tradizione sarda esprime “Sardidade”.
CONTOS NOOS Setzione «Gigi Sotgia»
Primo premio a Pietro Pala, di Nuoro, per il racconto Focu chene frama.
Secondo premio a Giovanni Piredda, di Calangianus, per il racconto Lu signoriccu de Monti Ficaréddu.
Terzo premio a Gino Farris, de Lodè, per il racconto Sas landes.
Menzioni di onore
a Giovanni Onnis, di Lunamatrona, per il racconto Cun is genungus poderaus;
a Maria Antonietta Sacchi, di La Maddalena, per il racconto Vita suspesa.
ARTE E POESIA Setzione «Vincenzo Becciu»
Primo premio a Sandro Chiappori, di Cagliari, per un’òpera multimediale intitolata Mamas bestia a dolu,
versos poeticos armonizados e cantados dae s’autore.
Secondo premio a Antonello Isoni, di Palau, per l’òpera poetica La fronda e la radicia
Terzo premio a Manuela Orrù, de Serramanna, per l’òpera poetica Sa mama de su boccìu.
Menzioni di onore
a Irene Carta, di Cagliari, per l’òpera poetica Sa mama de su mortu;
a Pasqualina Nieddu, di Silanus, per l’òpera poetica Onzi priga.
ISCOLAS Setzione «Salvatore Farina»
Tre premi a pari merito: Due alunni della II E, della Scuola Secondaria di primo grado,
di Ozieri Punta Idda, Damiano Francesco Solinas e Daniele Vetruccio, per un lavoro multimediale intitolato
La madre dell’ucciso; Insegnante di musica Martino Meloni
a due alunni della III B della Scuola secondaria di primo grado di Ozieri Grazia Deledda,
Sandro Pani e Leonardo Bitti,
pro un’àltro lavoro multimediale intitolato La madre dell’ucciso;
Insegnante di musica Martino Meloni
Agli alunni di una quarta elementare della Scuola primaria di Palmadula per un componimento poetico dell’intera classe
dal titolo S’annu de su pastoreddu.
Insegnante Paola Bellu, di Pattada, alunni Jole Careddu, Luce Jana Cugusi,
Alessandra Dattena, Salvatore Ghisu, Elisa Leoni, Gavino Manca,
Paolo Manca, Giuseppe Mattu, Nicole Pintus, Luciano Sini, Amalia Succu e Michele Vacca.
VERBALE DE SA GIURIA
Saludu e trigu a totu e a dognunu
Su vinti ‘e austu de su 2026, a sas chimbe e mesa ‘e sero, in sa sede de su Premiu Logudoro, in su primu pianu de su Palatu Pietri, unu palatu istoricu de Otieri, hat fattu s’abboju sa Giuria de su Premiu Logudoro pro su chirriu de sas oberas piùs cumpridas de sa ‘e chimbantachimbe edisciones, pro s’atribbuimentu ‘e sos premios.
Fin presentes sa President’e sa Giuria Franca Cherveddu, su segretariu Francesco Cossu, Gavino Arca, Marina Branca, dae sa Corsica, Gavinu Contu chi est finas su presidente de su Sodalitziu, Antonio Me, Amelia Pericu e, cullegata in video cun su lelefoneddu, Lucia Cossu. Non fin presentes Nino Arras, Pro unu bisonzu ‘e familia, Martino Meloni pro un’impignu a su cale non podiat mancare, Carmela Arghittu e Angelo Capiali, ca sun in domo in letu.
Dogni giuradu, a poi de haer cumpiladu una graduatoria sua, acumpagnàda finas dae pessamentos pessonales, hat imbiadu totu a su segretariu chi hat batidu a s’abboju unu quadru prezzisu de sa situascione incultziende de meda sos tempos chi sinono bi fin chefidos a chirriare sas òberas chi sun aggradadas de piùs pro totu sas setziones in cuncursu.
Innanti ‘e comintzare su segretariu hat chefidu ammentare a Carmelo Demartis, chi dae su 1982 a su 2012 hat fattu de segretariu in su Sodalitziu Culturale Otieresu e in sa Giuria e chi hat lassadu custu mundu su 26 de abrile de ocannu.
Amus arrejonadu un’iscuta e Gavinu Contu nos hat ammentadu chi devimus ponner manu a su regulamentu pro illezerigare sas intradas chi han a bènnere, partende su numeru de sas setziones chi dae ocannu chi enit han a dever èssere totu biennales.
Sa presidentessa Franca Cherveddu hat propostu de comintzare a leare in manos sas setziones in cuncursu comente amus fattu in custos ultimos annos, comintzende dae sa setzione intitulàda a Musserradu Meridda.
Amus comintzadu dae sa Setzione Musserradu Meridda, de sa Poesia a tema impostu, in Logudoresu o simizante e in d’una mètrica ‘e su connottu.
Che a dognannu, bi tenimus a ribbaire chi sa grafia adotàda dae ogni autore est “sacra” e no nos premmitimus de giambare mancu una virgula. Cando in sos annos benidores s’hat a cherrer cumprèndere e medire s’andanta ‘e sa grafia in s’iscala ‘e su tempus, hat a bisonzare de hàere s’iscritura originale de sos autores chi su sardu l’iscrien addeabberu e no lu teorizan ebbia.
Essendebi restadas sas òberas de sa Setzione Contos noos de medire, sa Giuria s’est torràda a abbojare su 2 de cabidanni.
S’8 de cabidanni, a ultimu, parizzos de sa Giuria, Nino Arras, Gavino Contu, Francesco Cossu, Martino Meloni Lucia Cossu in cullegamentu video, si sun abbojados cun sa Giuria pubulare, chi hat giamadu su Comitadu de su Sodalitziu Culturale pro dessignare umpare su inchidore e sa graduatoria pro sa Setzione Arte e Poesia “Vincenzo Becciu”.
Sa Giuria pubulare est frommada dae Maria Assunta Becca, Michele Calaresu e Lui-sella Pittalis.
POESIA IN RIMA A TEMA IMPOSTU
Òmines o feras
Setzione «Musseradu Meridda»
Custa est sa setzione piùs antiga ca a s’incomintzu fit s’unica setzione in cuncursu.
Poesia a tema inpostu in Logudoresu o simizante, in rima e in d’una mètrica ‘e su connottu.
Su tema de ocannu est Òmines o feras.
Pro cantu ocannu hapat cuncurridu ai custa setzione calchi poeta in mancu cufromma a su 2025, podimus esser cuntentos chi parizzas òberas sun de fatura ona meda e sun manizadas dae mastros mannos de sa poesia in limba sarda.
Battor òberas, finas proponzende temas importantes e de giudu, resultan fora ‘e mètrica e no sun istadas leadas in cussideru nemmancu pro una mentzione. Est giustu de ammentare a sos autores, chi deven legger bene su bandu, pro cumprèndere chi sas metricas de su connotu in custa setzione deven esser rispettadas in pienu, pena s’esclusione.
Chirriadas sas poesias pius prezziadas e cussideradas in gradu de poder cumpeter pro sos premios, segundu sa medida de ogni giuradu, sun istadas analizadas e cunfrontadas, ponzende in mustra sos puntos fortes dae su puntu ‘e vista poeticu e, simai, calchi difetu o puntu debbile in sa fattura ‘e s’òbera e finas in sa mètrica.
Sa Giuria, dadu chi a su inchidore de sos ultimos tres annos no li podet esser atribuida sa pramma ‘e su inchidore, a Pier Giuseppe Branca, de Cheremule, chi ch’istat in Tatari, già inchidore in su 2024, a cuncordu pienu, l’hat dadu unu Premiu Ispeciale pro s’òbera Ultimos bados.
Metro: tertzina noesìllabu. Divesciamente dae sa rima Dantesca, inoghe, dogni duas tertzinas, a duas a duas, giambat sa rima, a geniu ‘e su poeta.
Òmine de cultura manna, cun maestria istraordinaria, Pier Giuseppe Branca resessit a dare fromma, elegantzia, armonia e sustascia a sos versos, manifestende una capazzidade chena contu de manizare su limbazu poeticu, chi faghet a pessa-re, pro pretzisione e finesa a sas isculturas in oraria de Benvenuto Cellini. Gai est sa potentzia ‘e sas immagines chi pintan su cuntrastu tra sa brutura de òmines feras a paragone de sa figura ‘e Pia de’ Tolomei, immagine de innossentzia, mitesa e bonidade, pro ammunire a nois de non ponner in olvidu misericordia, masedesa e isperas de renàschida de un’umanidade noa (cfr. dae sos cussideros de Angelo Carboni).
Addaisegus de custos versos b’at una connoschenscia funguda de sa poesia italiana e furistera e in particulare de Dante, e b’at istudiu e maestria sestendelos, sos versos, e dendelis una fromma poetica ch los faghet bolare in sas aeras pius altas de su Parnasu. Su seberu ‘e sas peraulas, sas màzines, sos pessamentos poeticos, su riferimentu a s’atualidade, su limbazu, si distinghen dae cussos de calesisiat àteru poeta sardu e sun addeabberu istraordinarios.
Su primu premiu, sempre a cuncordu pienu, est istadu assignadu a Giuanne Villa,de Bitti, pro sa poesia Omines o feras.
Metro: undighina lira.
Giuanne Villa, cun sos versos suos, sestados cun semplicidade e cun umilidade, ma chi manifestan un’arrèjinu acabàdu e de giudu, nos cheret ponner de fronte a una dezzione chena remediu chi ognunu in cuscescia sua diat dever fàghere: vivere seberende de esser òmine o vivere chei sas feras.
Sas feras, nos narat su poeta, si reconnoschen ca sun chen’allegria e no sun in podere de peruna calidade chi distinghet sos umanos, sun imboligosos, mazzoninos, e totu su chi faghen lu fàghene pro ti futire; una cosa las distinghet: su cor’issoro no connoschet sa piedade.
S’òmine invece jighet su coro modde, connoschet sas bonas maneras chi caminan umpare cun sa fantasia e faghet dogni cosa cun s’amore chi est cudda jae chi sùperat finas su tortu, no si endet a perunos meres, chei sa nave chi aprodat a su portu in libbertade.
Dezzidi tue, nos narat su poete, cun versos de sabidoria chi tocan sas cordas de sos sentidos e dogni memu ispiridale: cale sentidos cheres gigher in su coro e ti piaghet de ponner in essere: a tie sa dezzisione de vìvere de òmine o de fera.
Su ‘e duos premios si l’at balanzadu Gianfranco Garrucciu, de Tempio Pausanua, pro sa poesia E mi paria amóri.
Metro: Ottava reale cun versos undighisìllabu.
Il testo ha una forza drammatica straordinaria per il profondo coinvolgimento emotivo che creano i versi, nella continua modulazione del loro ritmo: accelerano o rallentano in un crescendo di ansia o di attesa.
Nello sviluppo testuale, anche il lessico diventa più forte, passando da toni pacati a immagini violente o strazianti. La poesia crea un'onda emotiva che sale fino al culmine, ma solo giunti alla conclusione si scopre che è una voce femminile a parlare. Un femminile violato e stupito di come la violenza possa insinuarsi subdolamente e lievitare gradualmente fino alla deflagrazione.
Una poesia che descrive dall’interno il dramma del femminicidio, donando la voce a chi non ha più voce.
Su ‘e tres premios es andadu a Luca Meledina, de Otieri, pro sa poesia Omines o feras.
Metro: tertzina dantesca.
Luca Meledina at iscritu “Òmines o feras” a sa manera de “Tentative de description d’un dîner de têtes à Paris-France” de Jacques Prévert: “Cussos chi” sunt “Ceux qui” zente de malas trassas e malas zenias. Pinna bona giughet su poete pro argomentare subra sos temas universales de s’isfrutamentu, de sa mala justìtzia e de sa falsidade de chie cumandat su mundu. Meledina, cun bona rima, si faghet befe de sos tirannos chi isfrutant chie tenet bisonzu, de chie faeddat de paghe faghinde sa gherra, de totu sos malos e de chie, essende malu, si creet bonu.
Su poete, cun peràulas lìmpias, pintat custos tempos nostros e tando, leginde e meledende, nos faghet seberare si sunt tempos de òmines o si sunt tempos de feras.
S’Ottava Bella, chi no est ligada a su tema impostu, si l’at balanzada Cristoforo Puddu, de Illorai, cun sa poesia A su poeta cantadore;
metro: ottava reale undighisìllabu a rima serràda.
In d’un’ottava Cristoforo Puddu resessit a ponner in mustra in cultzu sos arcanos chi distinghen e dan fisumia a su poeta, cando cantat a dispùta cun àteros poetas: s’atza, sa fantasia chi, in sos
versos, dan corpus a sonnios de sensu e de amore, frutu de oriolu e de “suore”; su recreu chi dat a sos chi andan a iscultare sa gara de sos improvisadores, chena immentigare chi su cantare in “muta ona”, comente si narat ancora, àteru no faghet che a batire frutu pro unu donu ‘e Deus Mannu Soberanu.
Pro sa bellesa ‘e sos versos, pro su manizu ‘e sa limba, sos pessamentos poeticos, su valore de sas òberas e pro sa prezzisione mètrica at dessignadu de dare tres Mentziones de onore a:
Giovanni Battista Melas, de Bonorva, pro sa poesia Unu ebbia est belva mala;
Antonio Sanciu, de Buddusò, chi ch’istat in Nuoro, pro sa poesia Ómines o feras?;
Vanna Sanciu, de Buddusò, chi istat in Olbia, pro sa poesia Òmines e feras.
PREMIO CULTURAE IMPEGNO SOCIALE
Alla memoria
Antonio Lostia, di Ozieri, genio informatico, responsabile di progetto della Ferrari
POESIA A TEMA LIBERU
Setzione «Sevadore Bertulu»
Finas in sa Setzione Poesia a tema liberu, ocannu b’hamus hapidu òberas de fatura ona meda.
Umpare cun divescios mastros e mastras de poesia connotos e nodidos in sos Premios literarios dei custos annos, semus cuntentos chi si sun acerende divescios poetas noos chi no haian cuncurridu mai. Pro dessignare sa graduatoria de sas primas tres no est istadu fazzile a nudda: innanti b’hamus devidu meledare a fundu.
Sa pramma de su inchidore si l’at balanzada Stefano Arru, de Putumajore, chi ch’istat in Tatari, pro sa poesia Incantu nou.
Totu est ispantu in sa natura, ma s’ammaju ‘e su criadu no durat che detzi un’iscuta, ca luego torran a sa mente tuncios de poveros e piantu de atitadoras, pro una vida furàda e pro tichirrios airados de vindita. Ma sa notte cussizat boghes de cossolu e de perdonu. Su olu pàsidu ‘e sos puzones batit ispera noa dae divinas alturas de Chelu e faghen ismentigare oriolos e anneos de custa vida pro jamare tempos de paghe e intirinadas de lugore.
Torramus grascias a Istevene Arru pro custos versos, sestados in muta ona, chi abberin su coro a sa lughe e a s’ispera. In custos tempos feos chi semus vivende nd’hamus bisonzu meda.
Su ‘e duos premios est istadu atribbuidu a Giuseppe Tirotto, de Casteddusardu, pro sa poesia Un aìggiu d’eterniddai.
Finas Un’aìggiu d’eterniddai nos oferit versos garrigos de ermosura e de una fungutesa istraordinaria. In beranu, sa campagna si 'estit de milli colores e sonos in tota sa naturalesa sua; sas binzas s'olvidan de su su sonnu gerrile, brotan ojos in sos sarmentos, betos coloridos che mariposas, in mesu de sa ciarra de rusignolos, coisaidas, petirujos, calalandras..., e su biurdu de merulas pigurinas, tiat parrer chi tota cust'armonia siat dodada de un'anima. Sos pessighes bogan fiores in colores de intirinadas, fatendenos pessare a un'istajone eterna, propiu chei sa pitzinnìa, tota allegria e recreu, chi che colat in pispinzos chi no si poden ghiare, guasi chena la poder assaboriare. Tzertu, si ti b'arrees unu mamentu, restas atrallaradu e arrocadu dae pispinzos, rimpiantos e inchitudine. Ma ite dulche paghe, chi mancu sas iscutas pius feas nos poden brivare. Un'alveschida noa d'eternidade.
Su ‘e tres premios si l’hat balanzadu Tetta Becciu, de Otieri, pro sa poesia Sos pitzinnos de sa gherra.
Tetta Becciu, in cust’òbera, afrontat su passivicu e pelea de sas gherras, chi paren chi no devan agabbare mai, a dolu mannu, ispartas, a cantos, in donzi zassu 'e su mundu, chin imagines realisticas e cabales. Sos piciocheddos s'ispannan in sas moredinas de sas domos derrutas, chena, ischire sos numenes de a d'ite sun gioghende, pro abbuconizu, si partin pari pari un'ucone 'e pane, sos ojos e retentiva ammadurados dae sas disauras sufridas, ateros pinghen in sos restos de muros, 'alu ritzos, bentanas iscampiadas in unu menzus cras. Sun totu sinnos de abitudine a sa violentzia de sos potentes, e fina de resilientzia, chi peruna disgrascia resessit a destruer.
Sa Giuria at dezzisu de dare tres Mentziones de onore a:
Savina Veronica Doi, de Villaspeciosa, pro sa poesia Ninna nanna a tira tira;
a Marcellina Doro, de Tatari, pro sa poesia Inogghi e abà;
a Giancarlo Secci, de Quartu Sant’Elena, pro sa poesia Su cabu de sa vida.
A Margherita Flore Satta, de Arzana, chi ch’istat in Firenze, sa Giuria l’hat assignadu su Premiu “Nino Pericu” pro unu poeta Disterradu, pro sa poesia Grazia.
In custos versos dìligos, sa poetadora assentat tota s’istima e sa riconnoschèntzia pro Gràtzia Deledda: pro a issa, non est solu s’iscritora manna, li dat nùmene de interces-sora comente ch’esseret una santa. Sende pitzinna minore, fit sa santa de su fògliu isgiogatzadu e, como, est sa santa de iscritos de forte passione. Margherita Flore nos contat chi pro Gràtzia Deledda at iscritu su primmu fiore in rima e pensat a issa comente raighina de sa Nostra Sarda Identidade. Un’identidade fata de peràulas e mudìmine, contos e sabidoria, logos e làcanas, colores e bramas, istòria e raighinas, rèntzias e benidore e chi non mudat mai, mancu sende disterrados, comente est sa poetadora e comente est bistada Gràtzia Deledda.
A Aldo Pavan, de Cagliari, sa Giuria hat atribbuidu su Trofeu “Carmelo Demartis”, Sardidade pro s’òbera
Bàntidu de machiori.
Su sambenadu ‘e su poeta, pro cantu istet in Sardigna e iscriat e faeddet in sardu, nos narat chi s’origine sua no devet esser de inoghe. Su Premiu Sardidade no li enit dadu pro s’argumentu tratadu, chi podet èssere unu tema universale, ma pro s’ischema mètricu, sa Cantzoni a curba, una mètrica de su connotu de su Campidanu, una prenda difizzile e cumplicàda a la manizare, chi su poeta est resessidu a fagher cun maestria e, in su mamentu etotu chi la proponet, l’est aggiuende a nde l’ogare dae s’olvidu.
CONTOS NOOS
Setzione «Gigi Sotgia»
In sos contos de ocannu bi nd’hat parizzos de fatura ona meda e su livellu mediu est resultadu pius altu de su ‘e ocannu passadu.
Unu contu ch’est istadu esclusu dae sa Giuria ca no si poden azzetare contos iscritos pro mintzidiare pessonas beras cun tantu ‘e titulu e de sambenadu, no a casu.
S’iscritura ‘e parizzos contos resultat curàda cun abbilidade e finas cun maestria. B’hat temas de fantasia, mancari no de grande novidade e temas chi lean ispirascione dae su connotu e dae eventos e fattos chi poden capitare addeabberu, finas in dies de oe.
Su primu premiu est istadu atribbuidu a un’autore chi in custa setzione hat bìnchidu àteras bias,
a Pietro Pala, de Nuoro, pro su contu Focu chene frama.
S’istrutura ‘e su contu est manizàda cun maestria; su limbazu, cabale e deghile, nde faghet unu contu robustu. In d’una bella prosa poetica narat de unu bandidu chi, a poi de haer irrob-badu un’ofisciu postale e de haer bochidu unu carabineri, cun su inari furadu si ponzeit a fagher s’isuridu cun interessos altos meda a tales chi, a chie haiat prestadu su inari, resessiat a che lis furare sa domo “legalmente”, sur’a sa base de sos pabilos frimmados. Gai ettotu fit fattende cun Bustianu, su babbu ‘e Nicola, su protagunista ‘e su contu chi, como, a mannu, dae Tuscusì, est mirende su paesaggiu, sutta a una fiocada chi est cobelzende a Desulo, inue fit naschidu e haiat passadu sa pizzinnia. A poi de una vida de istudiu e de s’esser realizadu comente ingenieri in su Continente, est torradu a logu sou chena mancu ischire su pruite. Como est ammentende de cando, pizzinnnu, cun su babbu faghiat sas cheas de su cavone e isse s’haiat inbentadu unu tribagliu endende sa braja fattuidda. Cumpresu chi s’isuridu che cheriat “furare” finas sa dom’issoro, una notte chi custe che fit in Nuoro, a sa manera de comente manizaiat sas cheas, l’hat postu fogu a sa domo, fattendela brujare chena fiama, pro li fagher proare comente s’istat a si torrare a agatare chena nudda. Como, Nicola, est igue indezzisu de falare o nono a sa idda, intantu chi unu fogu chena idu si che l’est manighende sos sentidos. A poi de haer rispostu a su telefoneddu, postu in motu sa macchina, s’est aviadu girende sas palas a sa idda e a sos ammentos marigosos.
Su ‘e duos premios est andadu a Giovanni Piredda, de Calangianus, pro su contu Lu signoriccu de Monti Ficaréddu.
Lu signoriccu de monti Ficareddu est unu contu chi nos cheret narrer chi no nos devimus e ne podimus fidare de s'aparentzia, mancu de sos piciocheddos gioghende a fubalu. Su binomiu de su signoricu-diaulu e de su demoniu-abbasanta, chin unu tocu ‘e modernidade, restat chena risposta! Deghiles sos ammentos, che su propiu
contadu. Unu contu postu in sestu cun abbilidade, inue realidade e fantasia s’ammiscian, ammentende sas paristorias ma dendeli finas unu tocu de novidade cufromm’a sos contos de foghile.
Su ‘e tres premios est andadu a Gino Farris, de Lodè, chi ch’istat in Nuoro, pro su contu Sas landes.
B’hat zente chi ancora ponet aficu in tzertos sonnios particulares chi paret chi nos chefan nàrrere calchi cosa de prezzisu riguardu a fattos e eventos de sa vida. Gai pro su contu ‘e sas tres landes, chi sun istados un’avisu pro su destinu de sa protagunista Matilda, de su babbu e de sa mama, oramai malaida e zega, marture in su letu, chi cuntenta e piena ‘e felicidade como, in contu ‘e faeddare cun su roboteddu chi li faghiat sas fainas de domo, progetadu e fraigadu pro a issa dae sa fiza, podiat ninnare sa nebodedda cun sas carres caentes. Su contu, chi umpit dae su connotu cun gabbu e cun sabidorìa, est post’in sestu cun abbilidade in dogni tretu e si legget cun s’oriolu de ider comente hat a andare a finire.
Duas Mentziones de onore sun istadas atribbuidas a duos autores chi in custa setzione sun già resultados binchidores parizzos annos como:
Giovanni Onnis, de Lunamatrona, pro su contu Cun is genungus poderaus;
Maria Antonietta Sacchi, de Sa Madalena, pro su contu Vita suspesa.
ARTE E POESIA
Setzione «Vincenzo Becciu»
Custa Setzione noa hat otentu un’aggradessimentu importante dae sos poetas chi han cuncurridu chie cun d’una prosa, chie in versos poeticos e chie cun d’una cantone musicàda e cantàda, imbiende su cantu in d’una jaita usb.
Finas pizzinnos de s’iscola media han cuncurridu a sa Setzione Iscolas seberende de affrontare su tema de custa setzione, fattende cortometraggios sur’a La madre dell’ucciso.
Su Cussizu diretivu de su Sodalitziu Culturale Otieresu, cufromma a su Bandu, hat dadu facultade a tres otieresos de frommare una Giuria pubulare riguardu a custa Setzione. Pro contu issoro si sun abbojados e han propostu una graduatoria cun sas chimbe òberas finalistas seberadas dae sa Giuria de su Premiu. Posca, s’otto ‘e cabidanni, sas duas Giurias si sun abbojadas umpare, han postu a cunfrontu sas duas graduatorias, si sun acordadas pro s’attrbuimentu ‘e sos premios e de sas mentziones. Sos tres cumponentes de sa Giuria pùbulare sunu, in ordine alfabeticu: Maria Assunta Becca, Michele Calaresu e Luisella Pittalis.
Sas chimbe òberas finalistas sun istadas classificadas in custu modu dae sas duas Giurias in cuncordu:
Su primu premiu a Sandro Chiappori, de Cagliari, pro un’òbera multimediale intulàda Mamas bestia a dolu, versos poeticos armonizados e cantados dae s’autore.
L’autore compie una vera e propria operazione di rovesciamento relativamente ai luoghi comuni: la missione generativa propria del materno fa sì che si possa conte-nere nell’anima un grande dolore, ma si scelga di onorare la vita servendola con gioia. La forza del femminile materno è uno spazio dove il dualismo degli opposti, dolore-gioia, può convivere in nome di un equilibrio superiore.
Siamo di fronte a una figura di madre e di donna che resiste, il ritratto di un lutto che non si piega, ma diventa silenzio, preghiera, resistenza.
E la poesia, quel canto con cui si celebra la vita, diventa suono e canto, cantone, come nei tempi arcaici. Oltre che con la poesia, dunque, l’autore si è cimentato con l’arte espressiva del canto, armonizzando il testo ed eseguendolo personalmente.
La pagina scritta si è così fatta voce, facendo assurgere il dolore privato a memoria collettiva.
Duos segundos premios aggiobados a Antonello Isoni, de Palau, pro s’òbera poetica La fronda e la radicia.
Il centro pulsante della poesia è la separazione: se le fronde e le radici vengono separate prima del tempo si consuma un doppio dramma: l’inversione del tempo, perché il taglio interrompe bruscamente la linea generazionale, e la morte della discendenza perché l’albero perde la sua funzione vitale ed è incapace di generare ancora vita. Alla morte della foglia/figlio corrisponde quella della radice/madre. Una sentenza non solo della vita materiale ma anche di quella emotiva e spirituale: l’albero della vita che si secca in un istante.
Il testo è contratto, ogni parola è indispensabile nella sua nudità, le immagini poetiche si incidono nella mente senza alcuna possibilità di sottrazione.
Le cadenze musicali della lingua galurese trasformano il testo in una sorta di nenia antica. Da leggere con gli occhi della mente e del pensiero, lontano dal baccano del mondo.
Àteru segundu premiu a Manuela Orrù, de Serramanna, pro s’òbera poetica Sa mama de su boccìu.
La parola “cinixiu”, con vari riferimenti, attraversa tutto il testo, ma la chiave di tutta la poesia si trova nella chiusa, con un verso di elevata potenza evocativa: “A deus su preigu, a is ominis su cinixiu”. Con queste poche parole, viene espressa un’ampiezza concettuale notevole. Le preghiere possono compiacere Dio, ma non c’è preghiera che possa consolare una madre per la morte del figlio. La cenere, il simbolo del dolore totale ed eterno è anche un atto di umiliazione e sottomissione a Dio, una richiesta di perdono per ciò che la fede non riesce a confortare. La morte del figlio porta con sé, irrevocabilmente, anche la morte della madre: il corpo materno non è più carne viva, ma materia che resiste senza sentire in sé la vita. Attorno a questa madre, un silenzio totale chiude ogni desiderio. La preghiera non è più consolazione ma l’atto con cui affida a Dio e agli uomini la cenere, il nulla di sé.
Il linguaggio poetico, aspro e dolce insieme, dà al testo un suono antico, quasi liturgico. È una poesia da leggere a voce alta, lasciandosi bruciare dal suo silenzio.
Sempre aggiobadas sas duas mentziones de onore a Irene Carta, de Cagliari, pro s’òbera poetica Sa mama de su mortu e a Pasqualina Nieddu, de Silanus, pro s’òbera poetica Onzi priga.
ISCOLAS
Setzione «Salvatore Farina»
Sa Giuria hat dezzisu de dare tres premios a pari meritu a duos pizzinnos de sa II E, de s’Iscola segundaria di I gradu, de Otieri Punta Idda,
Damiano Francesco Solinas e Daniele Vetruccio, pro unu tribagliu multimediale intituladu La madre dell’ucciso;
a duos pizzinnos de sa III B de s’Iscola segundaria de I gradu de Otieri Grazia Deledda,
Sandro Pani e Leonardo Bitti, pro un’àteru tribagliu multimediale intituladu La madre dell’ucciso;
Ambas òberas sun istadas realizadas pro more de prof. Martino Meloni, chi faghet parte finas de sa Giuria de su Premiu e chi, sende su professore issoro de musica, los hat motivados a cuncùrrere leende s’ispuntu dae sa Setzione noa “Vincenzo Becciu”, Arte e Poesia.
Pro cantu su titulu de sos duos tribaglios siat su matessi, sos produtos multiediales resultan diferentes de meda: àtera tecnica e àteros riferimentos chi dan sustascia a s’arrèjinu. A dogni modu, benit de pessare chi fossi sos dischentes de sas iscolas, in sos annos chi han a bènnere, hamus a poder resessire a los interessare cun propostas chi los iscat intregare, dadu chi cun sos medios de sa comunicascione, sos piseddos han sa capazzidade de los impreare piùs de sos mannos;
un’àteru premiu est andadu a sos pizzinnos de una quarta elementare, de s’Iscola primaria de Palmadula, dischentes de mastra Paola Bellu, de Pattada pro una poesia ammanizàda in grupu dae tota sa classe, intitulàda S’annu de su pastoreddu.
Custos sos nùmenes de sos dischentes: Jole Careddu, Luce Jana Cugusi, Alessandra Dattena, Salvatore Ghisu, Elisa Leoni, Gavino Manca, Paolo Manca, Giuseppe Mattu, Nicole Pintus, Luciano Sini, Amalia Succu e Michele Vacca.
Sos giudiscios pro totu sas òberas premiadas nde sun brotados dae sos cussideros chi sun istados fattos in sos abbojios de sa Giuria e, in particulare, sun istados postos in sestu dae Franca Cherveddu, Lucia Cossu, Angelo Carboni, Gavino Arca e Francesco Cossu.
Àteros annos mezus! Sa Giuria
LA PREMIAZIONE DEGLI AUTORI AVRÀ LUOGO DOMENICA 25 OTTOBRE 2026 ALLE ORE 10,00,
NEL PADIGLIONE ROSA DELLA FIERA DI OZIERI, IN REGIONE SAN NICOLA.
Hat a èssere aggradessìda sa presenzia ostra.
Documento in PDF:
|