“S’idea ’e Deus su crere…su non crere“

Donzi manzanu cando s’arbeschida
torrat a colorire chelu e terra,
sas dies assegurant menzus perra
promittindenos bramidas dultzuras,
lusingant timoridas criaduras
a gosare sos benes de sa vida.

S’armonia ’e s’eternu firmamentu,
movidu semper da pretzisu ordinzu,
ischidat intro mente su lughinzu,
ispantadu mi pregunto donzi orta,
proite custu mundu a fune isorta
non movet, chena sapidu talentu.

Amparu e sientzia a sa naschida,
totu retzimos cun matessi parte,
sos aranchidos ch’istrapatzant s’arte
s’andera sinnalada no ant segura,
sighinde isacheos e disaura,
avvolotant amorosa creschida.

Presumidas sunt zenias umanas,
si cherent manizare chelu e terra,
crispas angustias e cuntierra,
iscrissant su connotu movimentu,
sole e luna bessinde a passu lentu
sunt prodizu de fortzas soberanas.

Intragna briva de tzeleste lughe,
est notte tramuscada chena ispera,
si anneulant sos sinnos de s’aera,
atropellat su tempus mesuradu,
mescas a chie ancora no at pensadu
a s’apretu de sa terrena rughe.

Omine, in manu a Deus ti asseguras
rennessida de bisos e disizos,
ant esser prus seguros sos manizos,
no imboloppant fartas e mancantzias,
creschent fide sana e isperantzias,
sintzeras fadas paigadu curas.

Istimande caridade divina,
ti sullevant cossolu e su corazu
e congrues s’ inghitzadu viazu,
cumprinde cun s’azudu onzi faina.

(Manzanile)

Giovanni Antioco Mura
Ilartzi, su 27 ’e triulas 2005

 

Statistiche sito,contatore visite, counter web invisibile
WOP!WEB Servizi per siti web. Contatori, statistiche, forum, sondaggi... GRATIS!