|
Lamentos
De
su sardu sos antigos lamentos
Ispartos in sa terra soliana
Ricca de abbas e aria sana
In sos nuraghes bi sun sos ammentos
Simile est’Isse a sa terra
nadia
Attraessada dae sole e bentu,
afflittu dae penas e turmentu
seculos at coladu in tribulia.
Invasa dae medas naziones
S’isola nostra prospera e selvaggia:
solu s’orgogliu mannu ‘ e sa Barbagia
hat serradu sa via a sos ladrones.
Omin’e coro forte e de
talentu
S’est ribelladu a cussas tirannias
Suffrinde affannos de milli zenias
Ma mujadu non l’at perunu entu.
Alzadu at sa bandelas a coro
in manu
De fronte a tantas razzas de bastardos
At riscatadu s’onor’e sos sardos
Cun fiera e coraggiu sovranu.
Difizzile a b’intrare intro
sa mente
De cussu de Barbagia omine antigu,
Prontu a dare su coro pro s’amigu
Ma,a su nemigu li mustrat sa dente.
Tribagliat di-e notte premurosu
Dae s’ijerru finzas a s’atunzu,
finzas s’at pagu pane e pagu aunzu
de su tribagliu sou ast orgogliosu.
Custu est su sardu leale e sizeru
Chircat su giustu in dogni ocasione,
non timet mancu a b’intrare in presone
pro fagher baler sempre su ch’est beru.
De Deus non s’est mai ismentigadu,
Cando podet a missa andat cuntentu
E iscurtat cun veru sentimentu
Pro chi mai non ruat in pecadu.
Cust ‘est su sardu ‘e
deris:su de oe
Mancu li paret lontanu parente,
Tribagliat in manera differente
S’irgonzat d’aer caddu,aradu e boe.
Rosina Cossu (Mores
- SS) |