Poesia in lingua sarda

Antonio Puddu

Autore della poesia “Cun mama sempre bia”

Vai al profilo del poeta

Poesia in lingua sarda

Cun mama sempre bia

A malapena mi mantenzo in pese

Da su dolore non paso ne dromo

Lisetta cara – chimbe meses como

De Nadale su treighi ‘e mese

Dae cando a mancar’ennida sese

Lassadu as fritta e boida sa domo

Sa domo chi ft tua residenzia

Pro tres annos chi tentu as esistenzia.

In campusantu – apo cunvincimentu

Puru – in modu silente – chi mi esprimas

Amore filiale in prosa e rimas

Cant’in vida costante mi nde as tentu

Versos chi m’enin giutos dae su entu

Muilend‘ ‘e sos pinos in sas chimas

E t‘ido benner tra custos cunzertos

Incontr’a mie a brazzittos abertos.

Che in vida – sorridende – sempre asie

T’ido in su sagru situ ue reposas

De sos zipressos sas moles frunzosas

Umbras isparghen inogh’e inie

A sigundu sas fases de sa die

Abbrunana e isgiarini sas losas

A sero cando s’aera enid bruna

Subintrana sos rajos de sa luna.

Cando recuo a domo ido pellogu

Calchi bambola – inerte – dae te posta

E ch’in attesa pared in sa sosta

Cun tegus de riprendere su giogu.

A boltas olto a chelu un’interrogu

Chena mai nde tennere risposta:

«ordin’e chie, proit’e comente

Si supprimet sa vida ‘e un’innozente?»

Amada fizza – da sa dispedida

Su coro tou mi pulsad in pettu

Chena timor’e perunu rigettu

Indissolubimene a mie unida

De me chi t’apo dadu lugh’e vida

Parte integrale ses a d’ogni effettu

Cunselvo ‘e te onzi cosa cun cura

Chi mi procurat gioia e tristura.

A notte, a die, in tottu sos momentos

T’ido – si puru in modu virtuale

E che cando fis bia – tal’e cale

Ti palesas in risu e movimentos

de cunfortu mi sunu sos ammentos

pro trascurrer su restu a mancumale.

Cun sos ammentos su coro mi ferzo

Ma intantu ammentarelos preferzo.

Fimis un’ olta a sa collina essidas

E allegramente tra sas baddes suas

A mazzittos coglimis ambas duas

Orchideas, violas, malgaridas

Profumadas d’agreste e assortidas

In su colore a sas pupias tuas.

Su vasu oe m’aggravat sos umores

Privu ‘e carignu tou e de sos fiores.

Car’a collina b’est “Montegranitu”

Da sas paretes pulidas e drittas

Riproduiat risos e boghittas

Tuas ca fit sensibile a s’invitu

Oe tristu e buscosu est cussu situ

Da cando tra sos anghelos abitas.

Reposa in paghe – amada fizza mia!

Restas in coro ‘e mama sempre bia.

ARCHIVIO ALFABETICO

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U V Z